Kamperen in de regen (2)

Het was weer zo’n dag vandaag. Het soort dag dat we al veel te veel gezien hebben sinds het begin van de vakantie. Je ligt in je tent en je hoort het karakteristieke geluid op het doek. Het regent. Alweer.

Komt nog eens bij dat we vannacht in het wild hebben gekampeerd. In Noorwegen geldt het allemansrecht (allemannsretten). Dit houdt in dat je particuliere grond mag betreden om van de natuur te genieten. Ook het opzetten van je tent in de vrije natuur valt binnen dat recht. We hadden dus een wonderschoon plekje gevonden, langs een smalle bergweg, in een wildernis boven de boomgrens – maar het kwam er niet van om er echt van te genieten. Gisteravond joeg de kou en de regen ons al snel naar onze tenten – zelfs het kampvuur kwam niet echt op gang – en vanochtend joeg de regen ons snel de auto in. Als we ergens inmiddels heel goed in zijn geworden, dan is het om in de regen zo efficiënt mogelijk ons kamp op te breken.

De Preikestolen – en verder

Het kan met recht een van de meest toeristische plekken van Noorwegen genoemd worden. Een rotsformatie in de vorm van een plateau van 25 x 25 meter, te bereiken via een twee uur durende hike (enkele reis). De Preikestolen – in het Nederlands: de preekstoel.

 

Ik was er eerder geweest en kon mij nog de massa’s mensen van de terugweg herinneren. Een winkelstraat op koopzondag noemden we het. Met als enig verschil dat een winkelstraat meestal niet zo hobbelig en rotsig is. En misschien waren op het wandelpad toch nog iets minder mensen. Maar het waren er in ieder geval genoeg om irritant te zijn.

Regenachtig Denemarken

Een paar enthousiaste schapen kondigden een nieuwe dag aan. Alsof ze naast je tent stonden. En het was pas 5 uur…

Maar het was al licht, en het contrast met gisteren kon niet groter zijn. Vanaf het passeren van de Duits-Deense grens hebben we alleen maar regen gezien. Gedruppel, gespetter, gemiezer, maar vooral gehoos. Urenlang zagen we alleen maar water en grijze lucht, de rode achterlichten van mensen voor ons, en net iets te vaak remlichten die weer een stuk langzaam rijden aankondigden. Op de achterbank leerden mensen jongleren en werd er uitgebreid gediscussieerd over wie de Mol was – íémand moest die regen, na alle weken droogte, toch veroorzaakt hebben? En af en toe hadden we een gemeenschappelijke “vijand”, zoals de bruine del – de auto voor ons die onnodig links bleef rijden, net wat te langzaam reed en bovendien slingerde. Of de auto zonder lichten die in de loop van de avond invoegde en die echt niet te zien was. Het duurde zeker een kwartier voordat die de signalen van medeweggebruikers begreep en zijn lichten aanzette.

5 boeken over Noorwegen die je moet lezen

Je hebt een vakantie gepland, maar het duurt nog even voordat je weg kunt. Wat doe je dan? Je kunt het uit je hoofd zetten, overgaan op de orde van de dag, totdat het moment aanbreekt dat je je tas pakt en in de auto stapt. Je kunt je ook voorbereiden, in de stemming komen. En hoe doe je dat relaxter dan met een boek op de bank – of met de huidige weersomstandigheden: in het zonnetje in het park? Je kunt kiezen voor een reisgids, maar soms zijn het juist verhalen die de sfeer van een land goed doen overkomen.

In het vooruitzicht: zuidwest-Noorwegen

Vandaag kwam het langverwachte mailtje binnen: “Hoera, je reis gaat gegarandeerd!” Vanaf nu is het dus zeker: voor kampeerreisorganisatie noSun ga ik een reis begeleiden in Noorwegen!

Noorwegen was altijd een droombestemming: ruige natuur, niet te warm, lange dagen (in de zomer althans). Dus toen ik vond dat ik genoeg geld had om zelf een echte vakantie te boeken, was dat het eerste land waar ik naartoe ging. Dat was in 2009: mijn eerste ervaring met Scandinavië én met groepsreizen. En ik vond het fantastisch.

Op groepsreis: geweldig of toch liever niet?

Een beetje spannend is het wel – iedere keer weer. Met je backpack sta je bij de brabantse-vlag-kubus op Schiphol te wachten. Op wie? Dat is je nog niet helemaal duidelijk. Je hebt wel een lijstje met namen gekregen, maar hoe al die mensen eruitzien is op dit moment nog gissen. Maar daar ga je snel genoeg achter komen: over een half uur zijn dit namelijk je reisgenoten!

Als je geen partner hebt, al je vrienden al andere plannen hebben en je niet alleen op reis wilt gaan, dan kun je altijd nog een groepsreis overwegen. Je hebt ze in alle soorten en maten: kampeerreizen, reizen die bedoeld zijn voor singles, trektochten in groepen… er is voor ieder wat wils.

Hometown Wanderer: Museum Meermanno

Ik zag een keer een oproep staan van een facebookvriendin. Zij hield van lezen, maar stoorde zich aan het feit dat ieder (naoorlogs) Nederlands literair werk nogal smerig was op het gebied van seks. Niet zozeer het feit dat seks beschreven werd, maar meer de liefdeloze manier waarop. Of wij nog boeken wisten waarin dat soort scènes niet voorkwamen.

Er kwamen wat suggesties, maar de meeste reageerders waren het met elkaar eens: de Nederlandse literatuur voor volwassenen was niet veel soeps.

8 soorten couchsurfers

Wat hebben mensen toch in Nederland te zoeken? Ooit, toen ik een jaar of 10 jonger was dan nu, kon ik me niet voorstellen waarom buitenlanders zich aangetrokken voelden tot Nederland. Een klein, plat, dichtbevolkt, kneuterig, nat landje – als je je zuurverdiende geld aan een reis wilt besteden, dan zijn er toch altijd plaatsen waar je beter naar toe kunt gaan? Waar wél wat te beleven is?

De rest van de wereld denkt daar kennelijk anders over – en ik zelf inmiddels ook. Couchsurfers uit alle hoeken van de wereld kloppen bij mij aan. Wat komen al die mensen in Nederland doen?

Hometown Wanderer – Louis Couperus

De afgelopen maand heb ik een aantal keer dezelfde man diep in de ogen gekeken. Die man wist alleen niet dat ik dat deed. Wie die man was? Louis Couperus. Zijn standbeeld staat aan de Lange Voorhout, in het centrum van Den Haag, vlak bij het gebouw waar ik de afgelopen maand vier sollicitatiegesprekken had. Steevast was ik daar te vroeg en liep ik nog een extra rondje. Steevast eindigde dat rondje bij het standbeeld van deze schrijver.

5 voordelen van couchsurfers

Hè hè, ik heb het huis weer voor mezelf. In de afgelopen week heb ik flink ingeleverd op mijn privacy: na meer dan een jaar bijna niets gehoord te hebben, stromen nu de aanvragen van couchsurfers weer binnen. Het gevolg: drie surfers in de afgelopen week. Eerst een meisje uit Frankrijk dat toelatingsexamen deed voor de kunstacademie, daarna een stel uit Australië dat een wereldreis maakte en dat een extra lange stop had in Nederland, omdat zijn familie daarvandaan kwam.

Een week lang mensen die de woonkamer in beslag nemen, die alle spullen in de keuken op de verkeerde plek terugleggen, die onder mijn douche staan en die gebruik maken van mijn wifi. Klinkt als een slechte deal.